– Baba bi’ daha anlatsana yaa annemle nasıl tanışmıştınız?
- Tatlım daha önce dediğim gibi annenle tanışma hikayemiz çok enteresan çok romantik..
– Hadi babaaaaa!
- İşte www’in revaçta olduğu zamanlar bir de faceb..
– Ya bu kısma bayılıyorum nostaljik www zamanları ki ki ki..
- Neyse, ortak arkadaşımızın doğum günü vardı, annen gelememişti partiye. O gün çektiğimiz fotoğrafları da zamanın gözde sosyal aracı facebook’a eklemiştik.
– Eee? Sonra??
- Aynı resme yorum yaparken tanıştık. O karakterler, kelimeleri kısaltmalar, harf tekrarları.. İlk yorumda aşık oldum annene.. Öhm.
– Yaaaa, baba hadi devam et..
- Fotoğraf yorumlarında aşık oldum ya annene, benim de bir şeyler yapmam lazımdı. Başladım etiketlemeye.. O etiket senin, bu etiket benim..
– Annem halen bahsediyor baba!
- Evet, o zaman da demişti çok güzel etiketliyorsun diye. O da içten içe benim etiketlememe tutulmuş meğer.
- Tabi bunu “İdda ediyorum feysbukla evlenebilecek 500.000 kişi bulabilirim” grubunun zirvesinde itiraf etti bana.
– Off baba yaa.

***

Evet evet, bu diyaloglar bize hiç de yabancı değil. Çok yakın gelecekte, yeni nesiller bu tarz hikayelerle yetişecek.

Zamanla koltuğa yapıştığımızı, derine daha derine indiğimizi hissediyorum.

Eski insanların zamanlarını geçirdiği yerler nasıl çeşme, tarla olabiliyorsa.. Gelecek nesillerin de zamanlarını geçirdikleri sosyalleşebildikleri yerlerde eşlerini aramaları doğal gibi görünüyor ilk bakışta..

Yalnız eski Türk filmlerinde olduğu gibi derin ve anlamlı bakışlar, yerini derin ve flu profil resimlerine bıraktı. Popülerliğin arkadaş sayısıyla ölçüldüğü, insanların kendilerini pazarladıkları; modern dünyanın bir yansıması aslında bu.

***

- Ne off babası! Görüyoruz sizin cipsitakli’yi..
– Yaaa üff..
— Hayatım ben geldim!!
– Annee, babam nasıl tanıştığınızı anlatıyordu. Çok güzel etiketlediğinden bahsetti yine..
— Hayatım umarım ne kadar iyi dürttüğünden de bahsetmemişsindir!
- !?
– !?
— !?
— (Hay Allah! O arkadaş bulucudan bulduğum Ferit’ti galiba.. )